Hoe te leven

In mijn dagboek van 30 jaar geleden las ik de volgende wijze 🙂 woorden. Bij het moment leven lijkt me heel belangrijk. Niet teveel betreuren, hopen of vieren, maar nú doen wat je gelukkig maakt. En: De dingen die je een voorwaarde vindt voor het ‘slagen’ van je leven, moet je niet hopen of uitstellen, maar verwezenlijken, of althans, er een begin mee maken.

Wat later ging ik nog een slag dieper:  ‘Open staan’, dat wil ik graag, voor mensen en gebeurtenissen (…) Het doet er niet toe waarmee ik mijn leven vul, als ik maar bewust en gevend leef.

Ida Gerhardt schreef in het gedicht ‘Zondagmorgen’ ook over beginnen.

De zon begint met muntjes licht
te spelen op het beddelaken;
de dag is argeloos van gezicht
en stemmen in het huis ontwaken.
De aanslag van een zachte lach,
en van een kind het pril geschater
op de ondertoon van plonzend water:
Zij heft het naar de nieuwe dag.

Veelbelovend, het begin van de dag.

Advertenties

Over katrienruitenburg

Ik ben Katrien Ruitenburg, en ik blog over levenskunst en creativiteit.
Dit bericht werd geplaatst in blogbijdrage en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.