Found Sounds – Exploration #31

Keri Smith laat me kiezen uit een aantal mogelijkheden. Ik heb gekozen voor luisteren. Heel vroeg heb ik buiten gestaan. De stilte klonk in mijn oren. In de verte wat ruis – een trein? Nee, het moesten wel auto’s op de snelweg zijn. Overdag hoor ik die nooit, terwijl er dan toch meer verkeer is. Eén keer een auto in de buurt. Het geluid komt dichterbij, en sterft dan weer weg. En ik hoor geluiden in mijn hoofd.
Als ik wat later die ochtend – het is nog steeds vroeg – buiten ben, hoor ik vogelgeluiden en een verre haan. Dag, dag!

Mensen zoeken soms bewust de stilte op. Laatst las ik iets over hotels die stille kamers in de aanbieding hebben voor moeilijke slapers. Maar te weinig geluid is onverdraaglijk. Dat blijkt uit onderzoek met de stilste ruimte ter wereld (in het Orfield Laboratorium, Minneapolis, VS). Mensen houden het daar niet lang uit. Het record staat op naam van een journalist: hij verbleef 45 minuten in het donker in de kamer. Het probleem is dat we in het donker alleen onze oren hebben om ons mee te oriënteren, en als er dan niets te horen is…

Advertisements

Over katrienruitenburg

Ik ben Katrien Ruitenburg, en ik blog over levenskunst en creativiteit.
Dit bericht werd geplaatst in blogbijdrage en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.