Exploration #12

Het wachten op de halte  van Judith Herzberg

Het zien van een taxi.
Het denken: nog niet. Ik sta hier nog maar net.
Het zien dat er nog iemand bij komt staan.
Het opnemen van hem/haar.
Het net doen of ik hem/haar niet bekijk.
(…)
Het koud krijgen.
Het veel bussen in omgekeerde richting langs zien komen.
(…)
Het denken dat het nu toch echt tijd wordt om een taxi te nemen.
Het overwegen dit eens op te schrijven.

Het zich afvragen of andere mensen ook zo denken.
(…)
Het zien op het horloge dat er nog maar zes minuten voorbij zijn.
(…)
Het zich afvragen andere mensen zich ook zo vaak afvragen wat andere mensen zich afvragen.
Het zich afvragen of andere mensen zich wel eens afvragen wat ik me afvraag.
Het niet gemerkt hebben dat de bus er is.

Judith Herzberg

In het bladzijden lange gedicht waarvan ik hier begin, eind, en wat stukjes uit het middendeel uit overgenomen heb, beschrijft Judith Herzberg wat er door haar heen gaat terwijl ze op de bus staat te wachten.

Aan dit gedicht moest ik denken bij het uitvoeren van exploration #12 van Keri Smith: Write down fifty things about a trip to the library. Aanbevolen wordt daar een blikvernauwende bril bij op te zetten. Daar zag ik nogal tegenop… En vijftig dingen?

1 Het opzoeken van de boeken die ingeleverd moeten worden.
2 Het controleren van de bon.
3 Het uitlezen van het boek dat ik meteen ook terug wil brengen.
4 Het pakken van een geschikte tas.
5 Het erin doen van de boeken.
6 Het opzoeken van het bibliotheekpasje.
7 Het in de tas stoppen van het bibliotheekpasje.
8 Het bedenken dat er boete voldaan moet worden.
9 Het opzoeken van de portemonnee.
10 Het bekijken of er voldoende kleingeld in zit.
11 Het me dom voelen omdat ik maar heen en weer blijf lopen.
12 Het me afvragen of dat komt omdat dit niet gewoon ‘even naar de bieb gaan is’, maar ‘a trip to the library’ die gedocumenteerd moet worden.
13 Het bedenken dat het ook te maken kan hebben met de veiligheidsbril die klaarligt. 
14 Het aantrekken van de jas.
15 Het zoeken van een kaartje en een pen voor de noodzakelijke aantekeningen.
16 Het schrijven in het schrift: een boodschap voor de thuisblijver en de thuiskomende huisgenoot.
17 Het opzetten van de bril.
18 Het kijken in de spiegel.
19 Het lachen om mezelf.
20 Het aandoen van het buitenlicht. 
21 Het zien van stervormige stralen in het ‘glas’ van de veiligheidsbril.
22 Het mooi vinden van dat effect.
23 Het zoeken van het kaartje om aantekeningen op te maken
24 Het vinden van het kaartje – tussen mijn lippen.
25 Het plezier hebben daarom.
26 Het uit de jaszakken halen van de handschoenen.
27 Het aarzelen.
28 Het besluiten de handschoenen thuis te laten met het oog op de te maken aantekeningen.
29 Het buiten zetten van de fiets.
30 Het sluiten van de deur.
31 Het me verlegen voelen.
32 Het me afvragen of ik dit werkelijk ga doen: fietsen met een veiligheidsbril op.
33 Het me afvragen wat iemand zal denken die mij ziet.
34 Het me afvragen wat ik zelf zou denken als ik iemand als ik zou zien.
35 Het blij zijn met de duisternis.
36 Het ontdekken dat het met al die autolampen en straatlantaarns toch niet zo erg donker is.
37 Het me opeens kunnen indenken hoe geweldig het moet zijn om aan een verkleedfeest als het carnaval mee te doen.
38 Het bedenken dat doen wat iedereen doet een stuk gemakkelijker is dan afwijken.
39 Het bedenken dat mensen die mij zien misschien wel denken dat ik iets aan mijn ogen heb.
40 Het me schamen voor fietsers die ik tegemoet rij.
41 Het merken dat het door de bril bedekte gedeelte van mijn gezicht lekker warm blijft.
42 Het even stoppen om aantekeningen te maken, met de bril op mijn voorhoofd.
43 Het genieten van de wereld om mij heen.
44 Het ervaren van de wereld als knus.
45 Het vergelijken van het effect van de bril met de ervaring die een paard met oogkleppen moet hebben.
46 Het opmerken dat niemand op mij let.
47 Het me afvragen wat ik daarvan vind.
48 Het bedenken dat het bijna Sinterklaas is.
49 Het hebben van het gevoel dat er iets van verwachting in de lucht hangt.
50 Het tevreden constateren dat mijn waarneming verscherpt moet zijn.

Fifty things…

 

 

 

 

 

Over katrienruitenburg

Ik ben Katrien Ruitenburg, en ik ben een blog begonnen om mijn creativiteit te verkennen.
Dit bericht werd geplaatst in blogbijdrage en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Exploration #12

  1. Thea zegt:

    Geweldig! Had Peter al het gedicht van Judith H voorgelezen en daar moesten we erg om lachen. Toch is het zo herkenbaar! Je kijkt een beetje in de spiegel. Het deed me ook denken aan Kees de Jongen, die dacht ook zo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s