Ida Gerhardt

Mijn thema voor de maand september (2012) is ‘eiland’.  De keus heeft te maken met het lezen van het boek van Vonne van der Meer, en het mijmeren over Vlieland. Mijn blikrichting zorgde ervoor dat dit gedicht van Ida Gerhardt me opviel.

Thasos

Een eiland als een ezelsruggegraat.
De geiten rukken aan het wrede gras,
de zee komt sissend langs de spitse kust.
Mij is het goed, het meest bij noordenwind.
Op deze stenen wordt de voet gehard,
hier, hoog tegen de rotsen, wet zijn kracht
op ruimte en licht, ontstegen aan het nest,
roofvogeljong, het scherp gevlerkte vers.

 

Advertenties

Over katrienruitenburg

Ik ben Katrien Ruitenburg, en ik blog over levenskunst en creativiteit.
Dit bericht werd geplaatst in blogbijdrage en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Ida Gerhardt

  1. Sterre Ruitenburg zegt:

    Meestal worden eilanden in gedichten of verhalen beschreven als idyllisch of pittoresk, maar Ida Gerhardt legt juist de nadruk op de ruwheid van het eiland. Grappig!

    Liefs van Sterre

Reacties zijn gesloten.