Atelierbezoek bij Adriana de Ridder

Het atelier van Adriana de Ridder

Ik mocht op bezoek komen in atelier Ridderspoor, en stelde schilderes Adriana de Ridder een aantal vragen. Hoe ben je op het schilderspad terechtgekomen?

Toen ik 16 was, kochten mijn ouders een schilderij van Jaap Hiddink.
(Hier – wel heel klein – een voorbeeld van zijn werk.)
Ik keek rond in het atelier, en zijn losse toets sprak me aan. Zo kon je ook schilderen! Lesgeven wilde Jaap Hiddink niet, maar ik mocht wel bij hem in het atelier komen schilderen. Dat heb ik jaren gedaan. Tot zijn dood in 2000. 

Je kreeg dus geen les?
Ja en nee. Het was meer een verhouding van meester en gezel, zoals het vroeger was. Hij zette soms een stilleven op om te schilderen. En hij keek wat ik deed, en gaf aanwijzingen. Ik heb op die manier een grondige scholing gehad. Mijn tekendocent op de middelbare school heeft me gestimuleerd om de acte tekenen te halen, en zo ben ik het onderwijs ingerold.

Beviel het onderwijs?
Ja! Ik vind het geweldig als mensen versteld staan van hun eigen kunnen. Als ze leren kijken. Want bij schilderen en tekenen gaat het vooral om kijken, meer nog dan het hebben van vaardigheden. Ik heb altijd een baan in het onderwijs gehad om in mijn inkomen te voorzien, en dat geeft me de vrijheid om te maken wat ik mooi vind. In opdracht schilderen doe ik niet.
Ik heb later ook nog een studie Nederlands gedaan. En op dit werk ik aan de CHE in Ede. Maar het schilderen laat me niet los. Je zou kunnen zeggen dat ik verdwaald ben en toch ook weer niet. Alle dingen zijn in het leven met elkaar verweven. Op dit moment heb ik geen ruimte voor het inslaan van een nieuwe creatieve weg, maar dat zit er wel aan te komen.

Wat maak je zoal?
Ik doe verslag van wat ik onderweg meemaak. Ik heb – mede dankzij de lange vakanties – veel kunnen reizen. Kijk, dat is Egypte – een portret.

Dat is China – marktkooplui. En Frankrijk – de zuilengang van een klooster waar ik verkoeling zocht. Maar ook de stokrozen uit de tuin, en de paddenstoelen. Je komt verder als je dicht bij huis blijft.

Wat bedoel je daarmee?
Mijn atelier heet ‘Ridderspoor’ : daarin zit mijn achternaam, en het feit dat het huis vlak bij het spoor staat, verwerkt. Vaak is wat je zoekt, dat wat voor de hand ligt.

Werk je aan één ding tegelijk?
Nee, ik heb juist van alles onder handen. Als ik met het één vastloop, ga ik met het ander verder. Opeens heb ik een oplossing en dan kan ik weer verder met het eerste schilderij. In totaal werk ik wel zo’n 30 uur aan een klein schilderij.

Wat wil je overbrengen met je werk?
Ik werk vanuit de bezieling van het moment. Iets van de levenskracht en de harmonie die ik ervaar wil ik overbrengen. Er is al zoveel gezoek. En ik heb heus niet alle antwoorden, maar met mijn werk wil ik tegenover de onzekerheid overtuigingskracht stellen.

 De ‘Arc de Triomphe’ in de regen – bijzonder mooi.

  

Over katrienruitenburg

Ik ben Katrien Ruitenburg, en ik ben een blog begonnen om mijn creativiteit te verkennen.
Dit bericht werd geplaatst in blogbijdrage. Bookmark de permalink .

3 reacties op Atelierbezoek bij Adriana de Ridder

  1. Thea Kwant zegt:

    Een mooi en sterk vehaal.

  2. Pingback: Achturige werkdag | Katrien Ruitenburg

  3. Pingback: Adriana de Ridder – nu met foto’s | Katrien Ruitenburg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s