Kaarsenstandaard, door toeval ontstaan

Deze blog-aflevering had beter gepast in de maand september, toen ‘techniek en toeval’ mijn thema was, maar toeval is nu eenmaal niet te sturen. Ik vind leuk om het verhaal van het ontstaan van deze kaarsenstandaard te vertellen. Ik had een roze kaars in een fles gezet, verankerd in nat zand op de bodem van de fles. Ik had niet bedacht hoe ik ooit de kaars, als die korter geworden zou zijn, weer aan zou kunnen steken.Eén keer lukte het met behulp van een heel lange lucifer, maar dat kostte zoveel moeite (en pijn) dat ik besloot de kaars in één keer uit te laten branden. Ik zette hem op een veilig plekje, en de volgende dag ontdekte ik een kuiltje in het zand waar de kaars gestaan had. Ik besloot de fles toe te vertrouwen aan de glaskringloop. Daarvoor zou ik er buiten het zand even uit schudden. Dacht ik. Het zand was heel hard geworden. Ik schudde de klont flink heen en weer in de fles, maar behalve wat los zand kwam er niets uit. De fles in een zak gedaan en stuk geslagen (en de splintets aan de glaskringloop onttrokken😦 ), en de zandklomp opgeraapt. Wat bleek: het kaarsvet was in het zand gedrongen, en had er één geheel van gemaakt. Een kaars past precies in de opening, en er komt nauwelijks zand af van wat ik nu kaarsenstandaard noem!

Over katrienruitenburg

Ik ben Katrien Ruitenburg, en ik ben een blog begonnen om mijn creativiteit te verkennen.
Dit bericht werd geplaatst in blogbijdrage. Bookmark de permalink .

Een reactie op Kaarsenstandaard, door toeval ontstaan

  1. Thea Kwant zegt:

    Heel mooi, ook van kleur.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s