(Over)Verzadigd

Tijdens mijn blogloze week had ik een kunstenaarsafspraakje. Ik bezocht in Ermelo de prachtige boekhandel Riemer en Walinga. Ik heb er in boeken geneusd, genoten van het pand en het vriendelijke personeel, een kopje thee gedronken aan de leestafel, en me verbaasd over de goede neus van de inkoper. Het doet me wat als ik hoor dat een boekhandel zijn deuren moet sluiten. Ik hoop dat boekhandels als deze er altijd zullen zijn. Aan da afspraak met mezelf (Koop geen boeken via internet, tenzij dat de enige manier is om er aan te komen) wordt niet getornd.

 

Hoezeer ik ook genoot van mijn bezoek aan de boekhandel, toch was daar een onrustig gevoel. Ik heb erover nagedacht, en de bron ervan ontdekt.

Ik was verzadigd.

Overvol met ideeën.

Zat van indrukken.

Ik heb erg goed voor mijn kunstenaar gezorgd, dit eerste half jaar van het jaar van verkenning van mijn creativiteit. Ik heb mezelf meegenomen naar galeries, musea en bibliotheken. Ik heb kunst bekeken, en er boeken over gelezen. En nu is het voorlopig genoeg. Nu wil ik dat wat ik tot me genomen heb, omvormen tot gedichten, tot pagina’s in mijn dagboek, tot kunstwerken in allerlei vormen. De kunstenaarsafspraakjes zullen me af en toe nog wel naar een museum voeren, maar minder vaak dan tot nu toe. Ik heb rust nodig voor de beweging van binnen naar buiten. Er zijn indrukken genoeg om uitdrukking aan te geven.

De opdracht iets te zeggen over Andrei Roiter blijft staan.

 

Advertenties

Over katrienruitenburg

Ik ben Katrien Ruitenburg, en ik blog over levenskunst en creativiteit.
Dit bericht werd geplaatst in blogbijdrage. Bookmark de permalink .