Blik 29 Ingesneeuwd!

Niets hoefde ik er voor te doen. Het sneeuwde en het bleef sneeuwen. Miljarden kristallen, geluidloos in ’t vallen, verstommen het luide rumoer op de straat. Zij dwarrelen schichtig en dalen voorzichtig. De wereld verinnigt in ’t witte gewaad.  Zo luidt het eerste couplet van het gedicht ‘Sneeuw’ van Marinus Nijsse, op de middelbare school uit het hoofd geleerd. Sneeuw maakt van schamelheid schoonheid. Kijk:

Morgen, weer ijs en weder dienende, wil ik een blikje vol sneeuw doen, de sneeuw laten smelten, dan meten hoeveel vloeistof dat oplevert, en het smeltwater opdrinken.

Over katrienruitenburg

Ik ben Katrien Ruitenburg, en ik ben een blog begonnen om mijn creativiteit te verkennen.
Dit bericht werd geplaatst in blogbijdrage. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s